up

قهقهه زدن نشانه ی شادبودن نیست!

دیدین بعضی وقتا تو بعضی روزها از زندگیمون اتفاقایی می افته که شاید تو اون لحظه نخندیده باشیم،قهقهه نزده باشیم،شاید تهِ ری اکشنمون یه تبسم یا حتی اشک و گریه(از سر شوق) بوده باشه،اما اون حالِ خوب تا مدتها اونقدر حالمونو جا میاره و کِیفِمونو کوک می کنه که با هر بار یادآوریش دوست داریم همه ی دنیا بشن دهن و باش خدارو شکر کنیم؟پس شادی و خوشحالی صرفا به خندیدن نیست!چه بسا وقتایی که قهقهه می زنیم و از خنده از چشمامون اشک میاد و بعدش یه احساس غم رو دلمون سنگینی می کنه!من آدمایی رو میشناسم که بعد از دعای کمیلِ شبهای جمعه و بعد از اون همه گریه و اشک،انگار از نو متولد شدن و قدر همون حسِ قشنگِ تولد حالشون خوبه!خوب تر از قهقهه زدن های بی مورد حتی!
.
.

پ ن:لک الشکر و لک الحمد... واسه همین حال خوبی که همه حسش می کنن!
۲ ۰
بق بقو
۰۳ آذر ۲۰:۲۷
وای آره نرگس ... شده من یه روز اینقدر خوش حال بودم و میخندیدم اما شبش بی دلیل دوس داشتم گریه کنم و میکردم :/

پاسخ :

چون اون شادی و خنده حقیقی و واقعی نبوده و با ذات آدم سازگاری چندانی نداره!با این حال آدما میرن دنبالش هرچند که آنی و لحظه ایه!برا منم خیلی پیش اومده بق بقو!
. عارفه .
۰۳ آذر ۲۱:۵۷
دل خوش به ظاهر نیست...درسته....

پاسخ :

دقیقاااا عارفه :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
About me
یا هو...
یا مَن لا هو الّا هو...
بسم الله الحمن الرحیم

چشمت از ناز به حافظ نکند میل آری
سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد

_____________________
بلاگ بیان
پلاکِ صدوچهاردهم
منزل ویولِت
به خانه یِ بنفشِ من دَعوتید :)
contact
contact
contact
دنبال کنندگان ۱۱ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید